Kunst

Veldwerk: Onder het Rokin

Leestijd: 4 minuten
Kunst, Fotografie / Film & Cultuur

In veldwerk gaan onze nachtbrakers zelf de straat op om zaken te belichten die misschien kunst zijn, of juist dingen die als kunst worden aangemerkt, maar waar je je vraagtekens bij kan zetten.

 

Deze keer doet Sefania verslag van de sneak-preview van het nieuwe metrostation Rokin aan de Noord-Zuidlijn, een station waar archeologie, kunst en openbaar vervoer samen moeten komen. Als deze unieke mix geen recept voor iets keks is, dan weten wij het ook niet meer.

 

Tekst en Beeld: Sefania Vitalis

Nachtbraker
Sefania Vitalis

Sefania Vitalis (1992) is een kunstgeschiedenisstudent die er maar geen genoeg van kan krijgen en daarom al 5 jaar zoveel mogelijk colleges volgt. Omdat de vakken een beetje op beginnen te raken reist hij vaak rond om de pareltjes der architectuurgeschiedenis te bezoeken en te fotograferen. Als hij een kerk was bestond zijn heilige drie-eenheid uit een nog geldige museumkaart, een camera en een camper. Verder houdt hij van grote ruimtes met afgeronde hoeken en buitenlandse HEMA vestigingen.

Bekijk meer van Sefania Vitalis

Hoogtevrees en piratengoud

Ik was laatst onder de grond. ‘’Je moet vooral geen hoogtevrees hebben als je meedoet aan deze tour’’ zeiden ze nog. Ik heb natuurlijk wel hoogtevrees. Echt van die hele kutte die ook opspeelt als ik bijvoorbeeld omhoog kijk naar een wolkenkrabber ofzo… Zo’n gek kriebelgevoel dat zo ellendig is dat je er bijna van geniet op een sublieme soort van manier. Maar voor de Noord/Zuidlijn zou ik hem overwinnen dacht ik toen ik mij inschreef voor een bezoek aan het nog niet geopende Rokin station.


Ik was nog nooit onder Amsterdam geweest en de Noord/Zuidlijn is niet iets waar ik ooit gebruik van denk te maken, behalve als ze er op een gegeven moment een fietspad in leggen ofzo. Dus een bezoekje aan de kunstwerken die zo’n 20 meter onder het Rokin hun tentoonstelling hebben was een uitstekend excuus om een van de grootste financiële flaters onzer stad eens goed te bekijken. Zo’n avontuur was het helaas niet want zowel de rottende houten trapjes als de ondergrondse druipsteengrotten met verlaten piratenschepen vol goud waren al lang vervangen door glas en roestvrijstaal. Zelfs mijn hoogtevrees deed niet mee die avond.

Contextloze kolossen

Maar om niet al te veel in te gaan op technische aspecten en architectuurdingen skip ik het deel waarin ik goed ga op het stationsontwerp zelf en zal ik u een kleine kunstkritiek doen toekomen.
De kunstenaars (Daniel Dewar (1976) & Grégory Gicquel (1975)), die verantwoordelijk zijn voor de mozaïeken die we langs de perrons van het station vinden, wilde de reizigers voorzien van ‘een mooie en veelzijdige omgeving’. Dit hebben ze naar eigen zeggen bereikt door de muur te bekleden met hele grote dieren en alledaagse objecten die tot tweedimensionale, contextloze kolossen zijn gemaakt.

Stille getuigen

Toch zijn de objecten niet helemaal random. Dat zit namelijk zo: bij het uitgraven van het metrostation zijn gigantische hoeveelheden archeologische vondsten gedaan. Een aantal van die vondsten worden tentoongesteld in het station. Volgens de kunstenaars zijn die objecten stille getuigen van het verleden. De objecten die we in mozaïekvorm terugvinden aan de muur zijn daarentegen juist beeldend voor het heden, aldus de kunstenaars. Ik vond het daarom wat vreemd dat de objecten juist erg tijdloos lijken te zijn en vooral weinig te maken hebben met onze huidige dagelijksheid der dingen. Natuurlijk zijn een paraplu, een vishaak of een pijp dingen die sommige van ons ook nu nog wel eens gebruiken maar erg typerend voor het hier en nu of de samenleving waarin we bestaan zijn ze niet. De afbeeldingen zijn uitgevoerd in verschillende soorten natuursteen wat het geheel wel weer een luxe-uitstraling geeft die uitstekend past bij het stationsgebouw.

Als de Noord/Zuidlijn ooit open dan kun je naast deze werken ook op elk ander station aan de lijn terecht voor een dosis kunst. Elk station wordt door een andere kunstenaar versierd die elk een hele eigen invulling geven aan de opdracht die ze gegeven is; het maken van een verbinding tussen de historie, het karakter en de mensen van de buurt waar het station in ligt.
Maarja, uiteindelijk heb ik het de afgelopen minuten over een metrostation gehad. En ik denk dat de meeste mensen het ook als niet veel meer dan dat zullen ervaren. Het kunstwerk werd nu tentoongesteld voor een publiek dat zich specifiek inschreef om het te bezoeken. Daarnaast was het spoor buiten gebruik, was alles brandschoon en waren er hekken neergezet alsof de hele muur in een museumzaal was opgehangen. Als dit werk binnenkort haar echte context heeft, namelijk die van een druk metrostation, zal het me benieuwen of er zo af en toe nog iemand naar op kijkt.

 

Het Metrostation Rokin aan de Noord/Zuidlijn gaat pas in de zomer 2018 open!

Lees verder binnen de categorie "Kunst "
Lees meer van deze maker

Kunst

Veldwerk: Het nieuwe oude Centraal Station

Amsterdam's oudste bouwjuweel geeft af en toe ook wat moois terug!

Wetenschap

Lekkergaan: Stroop

Pannenkoeken eten op een robuust houten bouwsel

Fotografie / Film

Veldwerk: De Passage

Veldwerk: De kunst ligt voor het oprapen