Kunst

The Noise of being: Horrorkunst met een boodschap

Kunst & Wetenschap

Wat betekent het om mens te zijn in de noise van het hedendaagse?
Eindredacteur
Mart van de Wiel

Mart (1988) is historicus en kunstenaar met een voorliefde voor het ordenen van archieven, propaganda (kunst), Amerikaanse pop-cultuur, de koude oorlog, hip-hop en pindakaas. Vooral van dat laatste wordt hij nog eens groot en sterk.

Bekijk meer van Mart van de Wiel
Deze maand is er bij het ‘bolwerk van traditie’ Arti et Amicitiae iets onthemends aan de gang. In het kader van het Sonic Acts festival loopt er namelijk een expositie van vijf kunstenaars die draait om de centrale vraag: wat betekent het om mens te zijn in de noise van het hedendaagse? Een interessante vraag waar je natuurlijk alle kanten mee op kan gaan. Ik kwam zelf vrij onbevangen de expositie in. Buiten deze kunstzinnig-cryptische vraagstelling had ik eigenlijk niks gelezen over de expo en wist ik dus ook niet echt wat ik moest verwachten.
Misschien is dat in dit geval maar beter ook want al bij het eerste werk dat ik zag kreeg ik het snel vrij ongemakkelijk. De animatiefilm ‘We need sanctuary’ van Kate Cooper is een volwassen Pixar-nachtmerrie met allerlei griezelige geluidseffecten. Het initiële wtf-gehalte is hoog, maar als je net als ik graag zoekt naar betekenis achter kunst dan zal je je naar gelang van tijd steeds meer gaan inleven in het digitale personage. Toen ik dan eenmaal een betekenis had gevonden die voor mij werkte voelde dat als het heerlijke ‘aha!’ moment wat ik ook altijd heb als ik eindelijk weer een tekst van Interpol heb ontcijferd (de band, niet het instituut, red.).
Als je hierna de vleesschuur-lamellen doorloopt naar de volgende zaal ben je ineens weg uit Amsterdam. In de rode zaal wordt je begroet door de pratende Artificial Intelligence kitten van Pinar Yoldas. Je gaat zitten, zet een koptelefoon met kattenoortjes op en luistert naar het verhaal dat deze kat je vertelt. Het is een verhaal over een toekomstige Artificial Intelligence zoals je eigenlijk nog niet eerder bent tegengekomen. Eentje waarin een AI zich heeft gemanifesteerd in de vorm van een lief poesje. In een lang, zowel creepy als geruststellend monoloog legt deze kat je uit dat hij je wilt helpen en over je zal waken “not as big brother, but as a kitten who adores you”. En wie zou dit nou niet willen: een goede, lieve AI die je leven beheerst in plaats van leugenachtige politici? Sign. Me. Up.
Aangezien er eigenlijk maar vijf installaties te zien zijn ga ik ze niet allemaal voor je verklappen. De werken zelf hebben allemaal iets horrorachtigs en zijn, zoals je dat in het Engels zo mooi kan zeggen, jarring. Maar juist daardoor daagt elk werk je uit om na te denken over de gepresenteerde alternatieve werkelijkheden en daardoor ook onze eigen huidige werkelijkheid. Als je aan de hand van de centrale vraag van de tentoonstelling steeds probeert om de boodschap te ontcijferen garandeer ik dat deze tentoonstelling je nog wel even bij zal staan. Neem dus een vriend/vriendin mee en ga zelf even kijken. Mocht de moderne kunst je teveel worden kan je altijd nog beneden in de sociëteit koffie drinken en naar een echte Breitner kijken! The Noise of Being is een tentoonstelling in het kader van Sonic Acts
Lees verder binnen de categorie "Kunst "
Lees meer van deze maker

Historie

Lekkergaan: Geen TomTom maar BlaeuBleau

"Sla over 300 kilometer rechtsaf. Hopelijk heeft u dan uw bestemming bereikt."

Historie

Geschiedenisles voor reclameguru's

Een lesje fin-de-siecle voor de photoshopgeneratie.

Kunst

116 jaar Amsterdam in het Stadsarchief

Een intiem kijkje in het ranzige Amsterdam van 116 jaar geleden.