Kunst

Achter de wand: Moco Museum

There's a new museum in town. Selin sprak een van de oprichters van het Moco Museum.
Nachtbraker
Selin Kuscu

Selin (24) studeert doordeweeks Beeld & Taal aan de Gerrit Rietveld Academie en doet in het weekend de BKB Academie. Het afgelopen jaar werkte ze bij uitgeverij Lebowski, waar ze ontdekte dat het vertellen en maken van verhalen even mooi als belangrijk is. Ze is hypergefocust, snel afgeleid, lang van stof, vindt het lastig om in volzinnen te praten en gelooft meer in ‘Wat wil je allemaal nog leren?’ dan ‘Wat wil je later worden?’

Bekijk meer van Selin Kuscu

Stormloop

In de ochtend van 24 maart kwam er een bericht naar buiten dat nog aan het nagonzen is: er opent een nieuw museum in Amsterdam, en wel óp het Museumplein. Gelegen tussen het Rijksmuseum en het Van Gogh, in stadsvilla Alsberg, opent op 9 april het Moco Museum (Modern Contemporary Museum). De eerste tentoonstelling: tachtig originele Banksy’s en Warhols. De initiatiefnemers: Lionel en Kim Logchies-Prins, ook eigenaren van de Lionel Gallery een paar honderd meter verderop. Voor Achter de wand neem ik plaats naast Kim op de zwarte sofa die uitkijkt op het grootste doek in het museum (3,5 bij 2,5 meter): Beanfield van graffiti-artiest Banksy. Het interview vindt plaats in twee delen: nadat het nieuws over het museum naar buiten is gekomen, ontstaat er zó’n stormloop op de aandacht van het echtpaar Logchies-Prins, dat Kim tijdens het eerste gesprek onverwachts weg moet. Een week later spreken we elkaar opnieuw, terwijl boven en naast ons de laatste hand wordt gelegd aan de inrichting van de kamers. Kim vertelt vlot en behendig, sympathiek doch op haar hoede, zoals een kunsthandelaar en zakenvrouw dat kan. Maar ook vol energie en plezier, omdat ze net zo goed een liefhebber is. Alhoewel er allerlei zaalteksten op haar liggen te wachten, geeft ze uitgebreid antwoord op dat wat ik me al dagen afvraag: hoe komt zo’n nieuw museum er nou écht?
Banksy - Beanfield
Kan iedereen zomaar een museum openen? Er is ook een seksmuseum en een Ajaxmuseum. Dus: ja. Tussen al die Amsterdamse musea ontbrak er één: het Moco Museum. Waarom wilden jullie dit museum openen? Vorig jaar hadden we een show van Banksy in onze galerie. Er kwam daar duizend man per dag op af. Iedereen die binnenkwam, vroeg: ‘What’s the entrance?’ Er bleek zo veel publiek dol te zijn op dit soort kunst, ook mensen die niet willen kopen. Ik realiseerde me: hier kan ik iets mee. Wilden jullie niet samenwerken met een bestaand instituut of museum? Hoe ga je als galerie een samenwerking aan met een bestaand museum? Het lijkt me leuk om eens curator te zijn, maar dit kwam eerst op ons pad. Via de verkoop in de galerie kennen we collectioneurs (verzamelaars, red.) die mooie stukken in hun collectie hebben en die graag willen uitlenen. Toen kwam dit pand leeg te staan. Alle ingrediënten voor een museum kwamen samen. Dat is ook het nieuwe zaken doen: constant nieuwe dingen uitproberen, be the rebel, doe het anders! Dus in de galerie verkoop je een werk aan een verzamelaar, aan wie je vervolgens vraagt om het kunststuk in bruikleen te geven aan het Moco Museum? Maar dan de overtreffende trap. We verkopen ook werk van Banksy aan jonge stellen, maar de collectioneurs bezitten de echt grote doeken van drie bij drie meter. Ook aan hen verkoop ik misschien één werk, maar ze hadden er al tien in huis.
Moco tijdens de soft opening vorig weekend.
Is het anders om de muren van de Lionel Gallery in te richten dan die van het Moco Museum? In de galerie kiezen we voor een neutrale lijst, omdat iemand het thuis op gaat hangen. Het museum moet een belevenis zijn, entertainment: even kunnen verdwijnen in de wereld van Andy Warhol. Wat ik leuk vind aan het voorbereiden van zo’n tentoonstelling, is dat ik nog steeds nieuwe dingen over Warhol leer. Over bepaalde iconische werken dacht ik alles al te weten, maar er blijkt nog veel te ontdekken. Er zit een quote tussen: ‘I never met somebody that I couldn’t call a beauty.’ Dat meende Warhol echt. Die geschiedenis wordt rijker en de naam die je al kent krijgt meer body, en dat terwijl je voor het eerst voor een originele Banksy of Warhol staat. Hoe bepaal je of de tentoonstelling af is? De uitdaging zit in zo veel mogelijk mooie doeken bij elkaar krijgen. Ik kan geen Banksy-show doen met tien Banksy’s. Kun je ook te veel werken hebben of stop je met zoeken zodra je het streefaantal hebt bereikt? Op een gegeven moment zijn de wanden vol. Ik kreeg er vorige week nog vier aangeboden. Vanochtend (6 april) hoorden we dat we ze echt krijgen en die worden nú uit Londen gehaald. Ik hoop dat we ze de dag voor de opening binnen hebben. De zaaltekst schrijven doen we ‘s nachts. Vanaf 9 april hebben Lionel en jij twee bedrijven: de Lionel Gallery en het Moco Museum. Het museum is zeven dagen per week open. Hoe zie je jouw eigen rol binnen dat plaatje, hoe ga je je tijd verdelen? Voor mij is het belangrijkste om een mooie collectie bij elkaar te krijgen. Ik kan snel en hard werken, mede door dit project: je wordt steeds handiger in wat je doet. Het geeft ook veel energie. Wat ik vroeger met een omweg regelde, regel ik nu supersnel. Daarnaast hebben we veel vrijheid met hoe we het museum inkleuren. Andere musea hebben een grote batterij aan mensen die tevreden gehouden moeten worden, dat heb ik hier niet.
Moco tijdens de soft opening vorig weekend.
Ik weet van museumdepots en de omgang met kunstwerken, zoals de uitleen ervan, dat het best wel veel gedoe kan zijn. Lastig te regelen, veel voorschriften. Het klinkt alsof er bij jullie weinig gedoe is. Wij houden ook helemaal niet van gedoe. We hebben een mooie ruimte, iemand heeft een mooi kunstwerk – dan is het ophangen en gaan. Het voorwerk duurde maanden, bijvoorbeeld het regelen van vergunningen, dat was vervelend en droog. Maar op dit moment is het alleen maar hard en leuk werk. Je klinkt als een goede zakenvrouw. Is een museum in die zin gelijk aan het starten van een nieuwe onderneming? Je kunt veel leren van bedrijven en het zakenleven; de politiek zou dat ook kunnen. Zakenmensen hebben manieren gevonden om snel iets te fixen. Veel bedrijven worden door hun traagheid nog… trager. Ik geloof dat je dingen moet doen en durven. Dan ben ik nog niet eens een echte ondernemer, dat is mijn man. Ik ben de helper. Het zijn mijn dromen die waar worden, maar zonder Lionel kan ik het niet.
Hoe is die rolverdeling tussen jullie? Als Lionel drie keer ‘nee’ te horen krijgt, gaat hij gewoon door. Ik stop wel bij twee keer. Dan denk ik: oké, kennelijk moet het ergens anders liggen. Nu het allemaal gelukt is, ben ik het die hem leert: we gaan alleen nog maar voor de ‘ja’. We hoeven niet meer te knokken nu alles staat. Uiteindelijk moet je niet blijven trekken aan bepaalde dode paarden, dat is waar ik goed voor ben: de deur openzetten voor positiviteit. Wanneer keert de rust terug? Afgelopen zondag had ik vrij! De weekenden zullen nog even puzzelen zijn: wanneer komt het moment dat je dingen los kunt laten? We moeten wel ooit op vakantie, maar voorlopig is er altijd wel een van ons twee bij. De kinderen nemen we lekker mee. Die groeien op in het museum! Ja, dat is heel bijzonder, dat realiseren we ons. Het is een beetje gek, maar we zijn op deze manier veel met het gezin samen. Ze zijn ook apetrots op hun ouders.   Vanaf 9 april, om 10.00 uur ’s ochtends, kun je zeven dagen per week in het Moco Museum terecht voor de eerste twee tentoonstellingen: ‘Laugh Now’ (Banksy) en ‘Royal’ (Andy Warhol). Die laatste loopt tot 3 juli, maar voor Banksy heb je nog tot 4 september. De Museumkaart is (nog) niet geldig; entree is €12,50 (tenzij je jonger dan 16 bent, dan betaal je €7,50).  
Lees verder binnen de categorie "Kunst "
Lees meer van deze maker

Kunst

Lekkergaan: Uitvaart Museum Tot Zover

Ook de doodskistenmaker moet aan winstmarges denken 

Kunst

Dogs and Faces - Jonah Falke

Selin sprak de kunstenaar over zijn eerste solotentoonstelling

Kunst

Achter de Wand: Odette van Ginkel

Wat gebeurt er achter die zware deuren van het veilinghuis?